Evrendeki gazların çoğu hidrojen ve helyum karışımıdır. Çoğu gezegenin başlangıç atmosferlerinin de bu şekilde başladığı düşünülüyor. Ancak milyarlarca yıl boyunca gezegenler geliştikçe atmosferlerinin bileşimi değişebilir. Hidrojen diğer kimyasallarla reaksiyona girebilir ve hem hidrojen hem de helyum uzaya kaybolabilir. Venüs, Dünya ve Mars'ın, orijinal hidrojen/helyum zarflarının kaybolduğu ve/veya dönüştüğü ikinci atmosferlere sahip olduğu düşünülüyor.
Kaybın dinamikleri karmaşıktır. Daha hafif elementler daha kolay kaybolur ancak hidrojen, metan ve amonyak gibi moleküllere katılarak korunabilir. Vücudun yerçekimi bazı moleküllerin tutulmasına yardımcı olabilir ve manyetik alan, radyasyonun atmosferden madde fırlatma yeteneğini sınırlayabilir. Bir yıldıza yakınlık da hem ürettiği radyasyon nedeniyle hem de atmosferi ısıtıp yerçekiminin etkisinin daha az olduğu yerlere kadar genişletebilmesi nedeniyle önemli olacaktır.
Tüm bu karmaşıklıklar göz önüne alındığında, ötegezegenlerde ne bulmayı bekleyebileceğimizi bilmek zor olabilir. Ancak Nature dergisinin Çarşamba günkü sayısında yer alan bir araştırma, yaklaşık 50 ışıkyılı uzaklıktaki LHS 1140 yıldızının yörüngesindeki bir dış gezegenin atmosferinde helyumun kaybolduğuna ilişkin gözlemleri anlatıyor. Helyumun kaybolma hızına dayanarak, kalan atmosfer hakkında bir şeyler çıkarabiliriz.
