2026-07-07T20:13:40Z
(RNS) — Japon tarzı bir çatı katında on figür daire şeklinde duruyor. Işıklar düşük. Beyaz bir fırtına askeri, başını eğerek boğazını temizleyen büyük, turuncu bir kedinin yanında toplanıyor.
Kedi, Teksas'tan 60'lı yaşlarında bir Hıristiyan misyoner olan Curt Curtis'in sesiyle, "Tanrı Baba, sana ihtiyacı olan insanlara ulaşma fırsatı için sana teşekkür ederim" dedi.
Oda sanaldır ama dua sanal değildir.
Curtis, "Bize rehberlik edin ve bizi kalplerinde ihtiyacı olan insanlara yönlendirin" diye devam etti.
Üç yıl boyunca Hıristiyan misyonerlerevanjelik örgüt Cruher Cuma, dünyanın dört bir yanından milyonlarca insanın anime karakterlerine, hayvanlara, robotlara ve insanlara benzeyen avatarlar aracılığıyla etkileşime girdiği popüler bir sosyal platform olan VRChat'te bir araya geliyoruz. Kullanıcılar konuştukları, flört ettikleri, oyun oynadıkları ve misyonerlerin durumunda müjdeyi yaydıkları binlerce sanal dünyayı keşfedebilirler.
___
Bu içerik Din Haber Servisi tarafından yazılmakta ve üretilmekte ve Associated Press tarafından dağıtılmaktadır. RNS ve AP bazı din haber içeriklerinde ortak çalışıyor. Bu hikayenin tek sorumlusu RNS'dir.
___
Daha fazla insan arkadaşlıklar kurdukça ve hayatlarının önemli bir bölümünü sanal alanlarda geçirdikçe, Cru'nun misyonerleri onlara ulaşmak için tanıdık evanjelist uygulamaları uyarlıyor.
"İlk başta şöyle düşündük, burası nasıl? Buraya kim geliyor? Neden buradalar?" Cru misyonerlerinin VR kulaklık satın alması fikrine öncülük eden Cru'nun dijital stratejisti Frank Kuligowski, şöyle konuştu: “Onları nasıl kutsayabilir, onları nasıl sevebilir ve dinleyebiliriz?”
Devamını oku
Misyonerler dua ettikten sonra sanal haritalarını açıp girecekleri bir dünya seçiyorlar; Kuligowski bunu başlı başına bir sanat olarak tanımlıyor; 20 kullanıcının en uygun nokta olduğunu, kaos olmadan yeterli aktivite olduğunu söyledi.
Misyonerler bir dünyaya girdikten sonra ayrılırlar ve daha sessiz köşelerde sohbet eden küçük gruplar ararlar. Rastgele başlıyorlar. Kuligowski "Harika bir avatar" diyebilir. "Başarabildin mi?" Biraz sohbetten sonra yavaş yavaş dine dönüyorlar: “İnanç hayatınızın bir parçası mı?” veya “Bugün erken saatlerde İncilimi okuyordum.”
Hollandalı 30 yaşındaki sosyal hizmet uzmanı Nic, Cuma gezilerinden birinde misyonerlerle tanıştı. Çevrimiçi ortamda anonim kalmayı tercih ettiği için soyadını vermeyi reddetti; bu onu ilk etapta VRChat'e çeken şeyin bir parçasıydı. Sanal dünyada küçük, yüzen bir kedi gibi görünüyor.
Nic, Japon bahçe dünyasında ilk tanıştıklarında onlara "Siz gerçekten sakinsiniz" dedi. "Sadece dinliyorum."
Bu karşılaşmanın ardından Nic, birkaç Cuma gezisi için misyonerlere katıldı ve onlarla birlikte VRChurch'e gitti. Kendisi büyük ölçüde bu şekilde yetiştirildiği için kendisini Hıristiyan olarak gördüğünü söyledi. Karar vermek için kehanet kartlarını kullanmaya başladığını söylediğinde, bir Cru misyoneri ona Discord üzerinden kehanete karşı uyarıda bulunan bir İncil pasajından alıntı yapan bir makale gönderdi.
Nic sonunda misyonerlere katılmayı bıraktı ancak dini tartışacak bir yer olmasından memnun olduğunu söyledi.
RNS'ye şöyle konuştu: "Çevrimiçi olarak maneviyatla ilgili derinlemesine şeyler hakkında konuşacak insanların olması güzel." “VR'de oldukça nadirdir.”
Başarı öykülerinden birini yeniden anlatırken Kuligowski, kendisinin ve bir meslektaşının kiliseye gitmeyi dilediğini söyleyen Çinli bir kadınla konuştuğu yoğun bir uzay gemisi dünyasını anlatıyor. Onu sanal bir kiliseye davet ettiler ve üçü birlikte içeri girerken, onları sessizce dinleyen dördüncü bir kullanıcı da arkalarından içeri girdi. Bu karşılaşma sonunda kaçak yolcuyu sanal bir kilise ayinine ve gerçek hayattaki bir kampüs bakanlığıyla bağlantı kurmaya yönlendirdi.
Kuligowski, "Bu benim en güzel anılarımdan biriydi" dedi.
1951'de İsa'nın Kampüs Haçlı Seferi olarak kurulan Cru, geleneksel olarak üniversite öğrencileri ve diğer gençler arasında müjdecilik ve müritlik üzerine odaklandı, ancak son yıllarda video oyunlarına ve şimdi de sanal gerçekliğe yöneldi.
Texas A&M Üniversitesi'nden dijital din üzerine çalışan profesör Heidi Campbell, Cru'nunki gibi çabaların Billy Graham Vakfı'nın Hıristiyanları çevrimiçi sohbet odalarında sohbet başlatmak için eğitmeye başladığı 1990'lara dayandığını söyledi.
Campbell, "Bu, bu dijital alanları, pek çok açıdan evanjelizmin yeni dini sınırı olarak görmenin işi" dedi.
Ancak VRChat'teki varlıkları oybirliğiyle kabul edilmiyor. VRChat alt dizininde Hıristiyanların "akışını" sorgulayan bir başlık yaklaşık 200 yorum aldı. Bir kullanıcı, misyonerlerin en aktif olduğu dünyalar arasında “gün batımı barı” ve “gece yarısı çatı katı”nı sıraladı. Bazı yorumcular, misyonerlerin, farklı cinsiyet kimliklerini kucakladığı bilinen bir platform olan VRChat'e LGBTQ+ karşıtı görüşler getirebileceği yönündeki endişelerini dile getirdi.
Campbell, misyonerlerin çevrimiçi alanın kültürünü alt üst edebileceği yönündeki endişelerin yaygın olduğunu söyledi.
Campbell, "İnsanların devreye girip kontrolü ele geçirmeye ve onu olmayan bir şeye dönüştürmeye çalışmasının en büyük eleştirilerden biri olduğunu düşünüyorum" dedi. "Misyonerler ister Cru ister diğer çevrimiçi misyon gruplarından olsun, gerçekten kültürün bir parçası olmaları, yabancı ülkelere uyum sağlama konusunda da aynı tür kuralların geçerli olması gerektiği fikri var."
Cru'nun haftalık toplantılarına katılan misyonerler, VRChat'te binlerce saat oturum açan Geoffery Powell'dan, platformu müjdeleme dışında nadiren kullandığını söyleyen Curtis'e kadar uzanıyor.
28 yaşındaki multimedya sanatçısı ve bilgisayar bilimcisi Powell, kullanıcıların "istediğiniz dünyaları veya karakterleri" yaratmasına olanak tanıyan yaratıcı potansiyeli nedeniyle VRChat'e ilgi duyduğunu söyledi.
Ancak VRChat'te yedi yıl geçirdikten sonra Powell, genellikle yalnızlık, alkolizm, intihar düşüncesi ve alanı pornografiyi paylaşmak ve sanal grup seks yapmak için kullanmak da dahil olmak üzere açık cinsel faaliyetlerle boğuşan bir toplulukla karşılaştı. Son yıllarda cinsel taciz ve çocukların sanal gerçeklik striptiz kulüplerine erişim sağladığı iddiaları manşetlere çıktı.
Grubun ilk günlerinde Cru üyelerinin VRChat'te gezinmesine yardımcı olan ve grubun teknik uzmanı olmaya devam eden Powell, "Topluluğu daha fazla tanıdıkça gerçekten acı hissetmeye başladım" dedi. "VRChat'teki insanların Tanrı'nın ulaşmamı istediği gerçek insanlar olduğunu biliyordum."
Stewart Freeman için VRChat'te bir papazla bağlantı kurmak hayatındaki her şeyi değiştirdi.
Altı yıllık ilişkisi sona erdikten sonra Freeman "en düşük noktasına" düştü ve gecelerini VRChat'te geçirmeye başladı; toplamda 10.000 saatten fazla kayıt tutuyor, genellikle iş çıkışından sabah 5'e kadar oyun oynuyor. Kendini dünyanın karanlık tarafına attığını söyledi.
"O alanda farklı kadınlarla ilişkilerde hokkabazlık yapıyordum" dedi. "Ve uzayın umut için bir nedeni olacağını iddia etmek için her yolu takip ediyoruz."
Cornerstone Kilisesi'nden Kaliforniyalı bir papaz olan Jason Poling'le tanıştığında bu durum değişti; bu kişi, her hafta Kutsal Kitabı okumak ve onunla birlikte Kutsal Yazılar üzerinde yürümek için her kullanıcının kendisi için yarattığı özel dünya olan VRChat "ana dünyasında" onu ziyaret etmeye başladı.
Hıristiyan olarak büyüyen ancak kendisine yalnızca ebeveynleri böyle hitap ettiği için bu ismi taktığını söyleyen Freeman, "Kulağa ne kadar çılgınca gelse de, Tanrı, sevindirici haberi tüm boyutlarıyla yaymak üzere birini o alana çağırmak için sanal gerçekliği kullandı" dedi. “Müjdeye ilk kez o zaman inandım.”
VR'da öğrenci olduktan sonra, Tanrı'nın kendisini bu işi tam zamanlı yapmaya çağırdığını hissettiğini, sonunda işini sattığını ve Cru'nun Jesus Film Projesi'ne katılmak ve VR'daki diğer insanların Tanrı'yı bulmasına yardım etmek için Orlando'ya taşındığını hissettiğini söyledi.
Freeman, "Kalbime en yakın ve en değerli şeylerden biri bu yerlerin en karanlık yerlerine adım atmak, o alandaki bireyleri tanımak, onlarla ilişki kurmak ve sonra onlara aradıkları cevaba işaret etmektir" dedi.
